Wszystko w tej piekarni gnije, więc czasowanie pieczenia i sprzedaży to cała gra.
Jak grać
Masz dziesięć dni i pięćdziesiąt w gotówce. Każdego dnia kupujesz składniki po cenach obowiązujących tego dnia, pieczesz z nich produkty i sprzedajesz to, co miasto jest w stanie przyjąć — potem kończysz dzień, a wszystko, co nadal posiadasz, starzeje się o jeden dzień. Gdy świeżość produktu spada do zera, psuje się, znika i kosztuje Cię opłatę utylizacyjną w wysokości jednej jednostki za sztukę. Całym celem jest zakończenie gry z największą ilością gotówki.
Składniki mają różną trwałość: cukier 8 dni, mąka 6, masło tylko 3.
Gotowe produkty psują się szybciej niż składniki, z których są zrobione — ciastka wytrzymują 4 dni, chleb 3, a ciasto zaledwie 2.
Przepisy: chleb wymaga 2 mąki; ciastko wymaga 1 mąki i 1 cukru; ciasto wymaga 1 mąki, 1 cukru i 1 masła.
Składniki kupuje się w stałych partiach hurtowych — mąka i cukier po cztery sztuki, masło po trzy.
Miasto ma limit popytu na każdy produkt dziennie. Wszystko, co upieczesz ponad ten limit, zostanie na półce i nadal będzie się starzeć.
Lodówka to jednorazowy zakup za 30. Pomieści sześć jednostek i wydłuża ich trwałość około dwukrotnie.
Sterowanie
Komputer: klikaj przyciski, aby kupować, piec, sprzedawać i kończyć dzień
Telefon i tablet: pełne wsparcie dotykowe, dotykaj przyciski
Tryby gry
Codzienny: rynek z ziarnem losowym współdzielony przez wszystkich graczy
Ćwiczebny: nowy, losowy rynek
Wskazówki i strategia
Ciasto to najkrótszy łańcuch w grze. Masło wytrzymuje 3 dni, a ciasto z niego zrobione tylko 2, więc jeśli kupisz masło, zanim znajdziesz kupca, płacisz za psucie się dwa razy.
Chleb to bezpieczny zysk. Wymaga tylko mąki, która wytrzymuje 6 dni, a mąka przychodzi w partiach po cztery — dokładnie na dwa bochenki.
Lodówka kosztuje 30 z Twoich początkowych 50. Zwraca się tylko wtedy, gdy regularnie trzymasz zapasy przez noc; jeśli większość dni sprzedajesz wszystko, to 30, które mogłeś wydać na zapasy.
Sprawdzaj limit popytu przed pieczeniem, a nie po. Upieczenie dziesięciu sztuk czegoś, na co miasto ma zapotrzebowanie na trzy, zamienia dobre składniki w opłaty utylizacyjne.
Składniki są zużywane od najstarszych, więc kupienie świeżej partii na wierzch starej nie ocali tej starszej — po prostu oznacza, że nowy zapas będzie czekał, aż zużyje się stary.
Masło to jedyny składnik, który warto kupować na bieżąco. Na wszystko inne można pozwolić sobie na wcześniejsze zakupy.
Początki
To podręcznikowy problem w fartuchu. Model gazeciarza to standardowe ujęcie w zarządzaniu operacyjnym produktu łatwo psującego się przy stałych cenach i niepewnym popycie: zatowaruj się za mało, a stracisz sprzedaż; za dużo, a nadwyżka będzie bezwartościowa.
Oryginalny projekt czyni termin przydatności widocznym i dotkliwym — przechowywany towar codziennie się starzeje, a produkt, którego świeżość spadnie do zera, psuje się i nalicza opłatę za utylizację.
Dodanie opłaty za utylizację sprawia, że to boli. W klasycznym modelu niesprzedany towar jest po prostu zmarnowany; tu pomyłka aktywnie kosztuje, więc nadmierne zamówienie to nie utracona okazja, lecz dług.
O grze Decay Bakery
Decay Bakery to precyzyjny symulator zarządzania zasobami oparty na psuciu się towarów i czasie. To oryginalna, darmowa gra przeglądarkowa stworzona wewnętrznie dla PlayPendium.
