Klasyczny pojedynek matematyczny: weź tyle żetonów, ile chcesz z jednego rzędu, ale tylko jeden gracz może trzymać ostatni.
W kilku rzędach znajduje się garść żetonów. Gracze wykonują swoje tury na zmianę i w każdej turze usuwacie dowolną liczbę żetonów – ale wszystkie z jednego rzędu. Wybrana przez Ciebie konwencja decyduje o zwycięstwie.
Nim jest stary, a jego pochodzenie jest naprawdę niejasne. Często mówi się, że pochodzi z Chin, gdzie bardzo przypomina jiǎn-shízǐ, 捡石子, „zbieranie kamieni”, ale nie jest to rozstrzygnięte; najwcześniejsze wzmianki europejskie pochodzą dopiero z początku XVI wieku.
Nazwa jest młodsza od gry i nadała jej ją matematyka. Charles L. Bouton z Harvardu ukuł ją, publikując w 1901 roku pełną teorię gry — nigdy w pełni nie wyjaśnił tego wyboru, choć Oxford English Dictionary wskazuje na niemieckie nimm, „bierz”.
Rozwiązanie Boutona uczyniło z niej kamień milowy. Ponieważ zwycięską strategię można obliczyć, a nie wyczuć, nim stał się naturalnym pokazowym zadaniem dla maszyn: Westinghouse zbudował Nimatron, by grał w niego na wystawie światowej w Nowym Jorku w 1939 roku, a przez miesiące ekspozycji niewielu zwiedzających zdołało go pokonać.
Nim to starożytna gra na wynos należąca do domeny publicznej i kamień węgielny kombinatorycznej teorii gier. Jest to oryginalna, bezpłatna wersja przeglądarkowa z doskonałą sztuczną inteligencją, trybami hotseat i online.