Zdąż przed upływem czasu z zestawem pytań, oceniając każde z nich: rozwiąż je za pełną liczbę punktów, zaryzykuj szybki strzał albo oznacz je i pomiń.
Masz przed sobą zestaw dwunastu pytań wielokrotnego wyboru, każde z czterema odpowiedziami, i wspólny budżet czasu wynoszący mniej więcej połowę czasu potrzebnego na rozwiązanie wszystkich. Rozwiązanie pytania kosztuje cały podany czas i daje jego punkty, jeśli wybierzesz poprawną odpowiedź; zgadywanie kosztuje jedną sekundę i trafia raz na cztery; pominięcie nic nie kosztuje i nic nie daje. Gdy budżet się wyczerpie, runda się kończy, a twoja gra jest porównywana z planem selekcji eksperta. Pytania to małe łamigłówki arytmetyczne, wzorcowe i symboliczne, więc nie potrzeba żadnej wiedzy z zewnątrz: umiejętność polega na wyborze.
Porównaj punkty na sekundę. Najłatwiejsze pytanie daje 5 punktów za 10 sekund, pół punktu na sekundę. Najtrudniejsze daje 29 za 34 sekundy, około 0,85 na sekundę. Punkty rosną szybciej niż czas, więc w tej grze trudne pytania to lepsze wykorzystanie zegara, odwrotnie niż w zwykłej radzie, by najpierw zgarnąć łatwe punkty. Plan wzorcowy rozwiązuje dokładnie w tej kolejności, zaczynając od najlepszej wartości na sekundę, aż wyczerpie budżet.
Potem zgaduje to, co zostało. Bez kary każdy strzał jest wart ćwierć punktów pytania za jedną sekundę, więc zgaduj wszystko, czego nie możesz rozwiązać. Z włączoną karą błędny strzał kosztuje 2 punkty, a strzał w ciemno w pytaniu wartym P punktów jest średnio wart P/4 − 1,5. Przy najłatwiejszym pytaniu to 1,25 − 1,5, niewielka strata, więc je pomiń. Przy wszystkim wartym 8 punktów lub więcej strzał nadal się opłaca: 8 punktów daje +0,5, a pytanie za 29 punktów około +5,75.
Kara nie kończy więc zgadywania. Wyznacza granicę: pomijaj tanie strzały z małą szansą i dalej ryzykuj przy tych cennych.
Deadline to gra o strategii egzaminacyjnej i wartości oczekiwanej, w której zarządzanie budżetem czasu wygrywa z brutalną siłą.
Wspólny budżet czasu, w którym rozwiązanie kosztuje pełny czas za pełne punkty, a zgadywanie jest niemal darmowe, to strategia egzaminacyjna sformułowana jako optymalizacja.
Wybór pytań do rozwiązania to problem plecakowy: wypełnić stały budżet najcenniejszymi przedmiotami. Plan wzorcowy w grze Deadline korzysta z klasycznego skrótu zaproponowanego przez George’a Dantziga, czyli brania przedmiotów w kolejności wartości na jednostkę kosztu, co jest szybkie i zwykle bliskie najlepszego możliwego wyniku, ale nie zawsze dokładnie najlepsze. Ta różnica sprawia, że silny gracz może czasem pokonać plan.
Decyzja, czy zgadywać, to kwestia wartości oczekiwanej, idei, która wyrosła z problemu podziału stawki w przerwanej grze, rozpracowanego przez Blaise’a Pascala i Pierre’a de Fermata w ich listach z 1654 roku. Prawdziwe egzaminy od dziesięcioleci spierają się o tę samą arytmetykę: SAT karał za błędne odpowiedzi aż do reformy z 2016 roku, która zniosła karę i zmniejszyła liczbę odpowiedzi do wyboru w każdym pytaniu z pięciu do czterech.
Taka jest prawdziwa struktura egzaminu na czas i rzadko się jej uczy. Czas poświęcony jednemu pytaniu jest odbierany wszystkim pozostałym, więc kolejność pracy ma takie samo znaczenie jak jej jakość.
Deadline to oryginalna, darmowa gra przeglądarkowa stworzona dla PlayPendium: dwanaście pytań niewymagających wiedzy w zestawie, zegar, który nie wystarcza na wszystkie, przełącznik kary, który na nowo wyznacza granicę zgadywania, i plan wzorcowy, z którym można się zmierzyć.