Whist

Czterech graczy gra w dwóch stałych parach, a partnerzy siedzą naprzeciw siebie. Ty i Północ gracie przeciw Zachodowi i Wschodowi. Każdy gracz dostaje 13 kart.

Ostatnia karta rozdającego zostaje odkryta, a jej kolor jest atutem w tym rozdaniu. Leży odkryta, dopóki rozdający nie dołoży karty do pierwszej lewy. Wychodzi gracz po lewej stronie rozdającego.

Dokładaj do koloru, jeśli możesz; jeśli nie możesz, wolno ci zagrać dowolną kartę. Lewę bierze najwyższy atut, a jeśli go nie ma — najwyższa karta w kolorze wyjścia. As jest najstarszą kartą. Zwycięzca każdej lewy wychodzi do następnej.

• Po 13 lewach para, która wzięła ich więcej, dostaje 1 punkt za każdą lewę ponad sześć. Pierwsze sześć lew, tak zwany „book”, nie daje punktów.
• W każdym rozdaniu punktować może tylko jedna para. Wygrywa para, która pierwsza zdobędzie 5 punktów.

• Komputer: kliknij podświetloną kartę na ręce, aby ją zagrać.
• Telefon i tablet: dotknij karty. Karty, których nie wolno ci zagrać, są przyciemnione, a twoje atuty mają złotą obwódkę.
• Odkryta karta atutowa leży na środku, dopóki rozdający nie weźmie jej do gry.

• Codzienna: każdego dnia wszyscy dostają te same rozdania.
• Nowa gra: nowa losowa partia z Północą jako twoim komputerowym partnerem.

• Drugi nisko, trzeci wysoko: gdy grasz jako drugi, zwykle zagraj nisko; gdy jako trzeci, zagraj na tyle wysoko, żeby wygrać.
• Jeśli partner już bierze lewę, nie przejmuj jej od niego. Dołóż swoją najniższą kartę.
• Wychodź w swój najdłuższy kolor. Gdy atuty się skończą, jego niskie karty staną się wygrywające.
• Mając pięć lub więcej atutów, wychodź w atuty wcześnie, aby ściągnąć atuty przeciwników.
• Licz atuty w miarę, jak schodzą. Wiedząc, czy któryś jest jeszcze w grze, wiesz, kiedy twoje wygrywające karty w pozostałych kolorach są bezpieczne.

Whist to klasyczna angielska gra karciana w lewy, bardzo popularna w XVIII i XIX wieku. Jej nazwa pochodzi od XVII-wiecznego słowa whist (lub wist), oznaczającego cichy, milczący lub uważny, które jest też źródłem współczesnego angielskiego słowa wistful.

W XVIII wieku whist, w który grano talią 52 kart, wyparł starszą grę o nazwie ruff and honours. W 1742 roku Edmond Hoyle wydał A Short Treatise on the Game of Whist, który przez następne sto lat był podstawowym tekstem i zbiorem zasad tej gry.

Na początku lat 90. XIX wieku whist szybko ustąpił w klubach nowej grze, brydżowi, który się z niego wywodził. Zasady w tej wersji to klasyczny whist opisany przez pagat.com, bez opcjonalnego liczenia honorów.

Whist to darmowa przeglądarkowa wersja klasycznej angielskiej gry karcianej, z komputerowym partnerem i przeciwnikami, nowym codziennym rozdaniem każdego dnia i rankingami online. Nic do pobrania i bez rejestracji.

Przeglądaj wszystkie gry →