Każda karta jest na stole — użyj czterech wolnych komórek, aby rozpakować kolumny i zbudować każdy kolor aż do króla.
Wszystkie karty są rozdawane odkryte w ośmiu kolumnach. Twórz naprzemienne kolory na obrazie i wykorzystaj cztery wolne komórki jako miejsca parkingowe dla jednej karty do manewrowania. Przenieś karty do czterech fundamentów w kolejności rosnącej według koloru, od asa do króla. Ponieważ nic nie jest ukryte, prawie każdą transakcję można rozwiązać przy starannym planowaniu.
FreeCell ma dokładnie określonego autora i dokładnie określoną maszynę. Jego bezpośrednim rodzicem jest Baker's Game, opisana przez Martina Gardnera w jego rubryce Mathematical Games w Scientific American w czerwcu 1968 roku — gra, której C. L. Baker nauczył się od ojca, a ten od pewnego Anglika w latach 20.
W Baker's Game układało się stosy według koloru karcianego. Paul Alfille zmienił jedną regułę, każąc układać naprzemiennie kolorami czerwonym i czarnym, i tym samym zamienił niemal niemożliwą do wygrania ciekawostkę w grę, w której niemal każde rozdanie da się rozwiązać. Pierwszą wersję komputerową napisał jako student medycyny na Uniwersytecie Illinois, w języku TUTOR w systemie PLATO.
Proponuje się starszych przodków — Eight Off oraz skandynawską grę zwaną Napoleon na Wyspie Świętej Heleny z 1945 roku — ale wersja, w którą gra świat, to wersja Alfille’a, a dotarła do świata dlatego, że Microsoft ją dołączył do swojego systemu.
FreeCell to gra cierpliwa, oparta na otwartych informacjach, w której wygrywają umiejętności, a nie szczęście. Darmowa gra w przeglądarce z codzienną i nieograniczoną praktyką, wykonaną we własnym zakresie w PlayPendium.