Ręcznie zbudowaną maszynę do grania marmurów — zrzuć emitery, dzwonki i rampy, a następnie pozwól, aby grawitacja niosła kulki w dół, aby zagrać melodię.
Rozłóż urządzenie na płótnie: emitery wypuszczają kulki, rampy i deflektory sterują ich upadkiem, a dzwonki dzwonią, gdy kulka w nie uderzy. Ułóż i ustaw części tak, aby kulki rytmicznie odbijały się od nich, a cała maszyna stała się instrumentem, który sam gra.
Spotykają się tu dwie prawdziwe rzeczy. Carillon to prawdziwy instrument — co najmniej 23 strojone dzwony z brązu, na których gra się z klawiatury drewnianych drążków uderzanych pięściami; to wynalazek Niderlandów, a pierwszy właściwie nastrojony odlano w 1644 roku.
Drugim przodkiem jest maszyna Rube’a Goldberga: urządzenie, które osiąga coś prostego za pomocą absurdalnie rozbudowanego łańcucha przyczyn.
Skrzyżowanie ich to oryginalny pomysł. Prawdziwy carillonista uderza w dzwony bezpośrednio; tu budujesz maszynę, która w nie uderza, więc komponowanie i inżynieria stają się tym samym zadaniem — melodia to ciąg ramp, który akurat ją wytwarza.
Carillon to oryginalna, darmowa zabawka przeglądarkowa, która zamienia maszynę do fizyki spadającego marmuru w instrument muzyczny, łącząc budowanie w piaskownicy z generatywną muzyką, która nie wymaga użycia rąk.